Στο κάθισμα αποτυπώνεται ένα τρομακτικό πρόσωπο με χαώδη μάτια, μύτη
και στόμα, η «Κραυγή» της Μητέρας που παραπέμπει στην περιβόητη «Κραυγή» του Μουνκ.
Ένα γλυπτό που γεννά συναισθήματα και σκέψεις για το «τι» είμαστε και
«που» πάμε, γεννώντας ταυτόχρονα και την αισιοδοξία ότι η τέχνη τακτοποιεί,
εντέλει, το χάος.